• Beweging en rust
  • Versteviging en vervloeiing
  • Verspreiding en samentrekking
  • Eenwording en verdeling

 

Gisteren hebben we de eerste twee krachten, beweging en rust besproken en hebben we geconcludeerd dat ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en beide noodzakelijk zijn voor leven. Hoe zit dat met de twee volgende krachten? Versteviging en vervloeiing.

Versteviging en vervloeiing vertalen we als de twee krachten ‘hard’ en ‘zacht’.

 

Ik maak daarbij onderscheid in:

  1. Hard van buiten en zacht van binnen
  2. Zacht van buiten en hard van binnen

Waarom zijn de krachten zacht en hard belangrijk voor het leven?

Voor de mens als sociaal wezen is nabijheid van anderen van levensbelang en zonder fysieke en mentale aanraking van een ander komt dit in gevaar. Een gezegde luidt: ‘een mens zonder mens is geen mens’ ofwel: je hebt een ander mens nodig om mens te kunnen zijn.

Ik schat in dat dit één van de moeilijkste opgaven is voor de mens binnen het 1,5 meter tijdperk. Als er, zoals nu, minder fysieke nabijheid kan zijn, wordt het geven van aandacht belangrijker om zo de nabijheid te garanderen. Om aandacht te geven, heb je een zachte buitenkant nodig. Bij een harde buitenkant (jezelf afsluiten voor de ander en de omgeving), is er geen naar buiten gerichte aandacht mogelijk.

Aandacht op zich is een uiting van de harde binnenkant. De aandacht die je geeft, is voor de ander goed waarneembaar en heeft geen beperking in tijd en afstand. Het is als water, heeft een vaste vorm, maar is flexibel en gaat overal doorheen.

Hard van buiten en zacht van binnen
Als je om je heen kijkt, zie je dit het meest terug bij mensen. Het willen verkrijgen van een zo hoog mogelijke titel of positie, een gespierd lichaam of expertise. Allen voorbeelden van een harde buitenkant, je laat zien wie of wat je bent geworden.

In deze tijd zie je, vaak gevoed door besmettingsangst, dat mensen zich tot in het extreme terugtrekken van sociale omgevingen. Elke dag binnen blijven, sociale contacten volledig afhouden etc. Hoe begrijpelijk het ook is, het maakt het leven zeker niet leuker. Door de verminderingen van sociale contacten, bestaat gevaar voor vermeerdering van angst, depressies, vereenzaming. Er is dan sprake van een zachte (lees: weke) binnenkant.

Het omgekeerde zie je echter ook ontstaan. Mensen die zich juist minder of niets (meer) aantrekken van de maatregelen, de 1,5 meter sociale afstand negeren en zo mogelijk meer gevaar opleveren voor anderen. Hierbij is er minder of geen oog voor de ander en de omgeving en wordt uitgegaan van het eigen belang. Hier zal je niet snel een zachte of weke binnenkant zien, maar een gespannen en daardoor te harde binnenkant die niet uitgaat van wie je bent, maar van wie je bent geworden.

Bij beide manieren is er sprake van kramp en kan het systeem niet meer moeiteloos bewegen en zal er geen vanzelfsprekende rust zijn. Dit wordt ook weer de staat van het ‘overleven’ genoemd.

Zacht van buiten en hard van binnen
In de natuurlijke staat is de buitenkant zacht en de binnenkant hard. Dit ervaar je zo mooi bij baby’s. Als het lichaam actief ontspannen is, voelt de huid zacht aan. Echter wanneer een baby de knietjes optrekt bij het verschonen van de luier, is het lastig ze weer gestrekt te krijgen.

Zacht betekent ook dat je een uitnodigende uitstraling hebt, benaderbaar bent. Je kijkt met zachte ogen, zonder oordeel en vol mededogen. De stem komt vanuit het bekkenbodem en is laag en zacht. Je laat zien wie je bent.

Een mooie vorm van zachtheid is sereniteit. Het woord sereen heeft de betekenis van kalm (zacht) en helder (hard) en hier komt de kracht hard erbij. Hard van binnen betekent onder andere dat je geen korting op je verhaal (wie je bent) geeft. Je bent helder, duidelijk, open en eerlijk. Hard van binnen betekent ook letterlijk dat het lichaam sterker is wanneer het verbonden is met een zachte buitenkant. In de krijgskunst Aikido is dat het beste voelbaar bij de ‘onbuigzame arm’.

 

Oefening voor thuis(in tweetal):

Strek je arm naar voren, span niet aan, maar ontspan actief (zacht van buiten, hard van binnen). Laat nu de ander proberen de arm te buigen. Merk je dat de arm niet te buigen is? Doe het nu nog eens, maar nu met een aangespannen arm (hard van buiten, zacht van binnen). Is de arm nu te buigen? Wat is het resultaat? Wat doe je liever?

 

Reflectiemoment

Hoe ga je om met deze bijzondere tijd in termen van zacht en hard. Veranderd je houding nu er versoepeling komt van de maatregelen en zo ja ontstaat er dan juist meer kramp (harde buitenkant) of juist zachtheid. Herken je bij anderen hoe zij zich in termen van zacht en hard bewegen.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.